على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
33
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
ج . : آشنايان . و شناورى ا . و سياحت و شناور و آبورز . و آشنا و بيگانه . مشهور و غير مشهور . و دوست و اجنبى . و مذاق آشنا ص . : هر چيز كه داراى مزهء خوش باشد . و معنى آشنا : هر چيز كه فهم آن نزديك بذهن باشد . آشناب ( cn b ) ا و ص . پ . شناور و شناكننده . آشناباز ( cn - b z ) ا و ص . پ . شناور و شناكننده . آشنابازى ( cn - b zi ) ا . پ . شناورى و سباحت . آشناپرست ( cn - parast ) ص . كسى كه حقوق دوستى و آشنائى را رعايت كند . و مهربان . آشناخو ( cna - xow ) ا خ . پ . دهى در ما بين كمره و بروجرد . آشناد ( cn d ) ا . پ . نام روز بيست و پنجم از هر ماه شمسى . آشنارو ( cn - ru ) ا و ص . پ . روشناس . آشناگر ( cn - gar ) ا . پ . شناگر و شناور و سباح . آشناو ( cn v ) ا و ص . پ . آشناب و شناور . آشناور ( cn - var ) ا و ص . پ . شناور و كسى كه شنا مىكند . آشناه ( cn h ) ا . پ . شنا و سباحت و عمل شناگر . و ص . شناگر . آشنايان ( cn y n ) پ . ج آشنا . آشنائى ( cn i ) ا . پ . دوستى و محبت و مودت . و شناسائى و معرفت . و آشنائى دادن ف ل . : خود را شناساندن . آشنه ( cne ) ا و ص . پ . آشنا . آشو ( cu ) ا . پ . آفت و بدبختى . و آزار و اذيت و محنت و رنج . و آشوب . آشوب ( cowb ) ا . پ . خوف و ترس و هراس و دهشت و بيم . و اندوه . و درد و آزار و رنج . و آفت و آسيب . و پريشانى و آشفتگى . و اختلاف و عدم موافقت . و خلل . و اضطراب و غوغا و خلانوش و خلاگوش و هنگامه و شورش . آتشكاو و وخاده . و ص . آشفته . و هميشه بطور تركيب استعمال مىشود مانند شهر آشوب . آشوبانگيز ( cowb - angeyz ) ص . پ : فتنهانگيز و كسى كه فتنه و هنگامه و شورش برپا مىكند . آشوبتر ( cowb tar ) ص . پ . آزردهتر . و دردناكتر . آشوبگاه ( cowb - g h ) ا . پ . جاى بيمناك و هراسناك و جاى فتنه و فساد . آشوبگستر ( cowb - gostar ) ص . پ . كسى كه فتنه و فساد برپا مىكند و محرك بيم و ترس مىگردد . آشوبناك ( cowb - n k ) ص . پ . شوريده و پريشان . و مخوف و دهشتناك . آشوبيدن ( cowbidan ) ف ل . پ . شوريده و پريشان گشتن . و آشفته شدن و مضطرب گرديدن . آشور ( cowr ) ا . پ . كلمهء امر يعنى پيروى كن و تعاقب نما . آشوردن ( cowrdan ) ف م . پ . آميختن و سرشتن و مخلوط كردن . و پيوستن . و همراهى كردن . و وصل كردن . و خمير كردن . آشوغ ( cowq ) ا . پ . نكره و شخص غير معروف كه نه طايفه و خاندانش معلوم باشد نه شهر و بومش . آشوفتگى ( cowftegi ) ا . پ . آشفتگى . آشوفتن ( cowftan ) ف ل . پ . آشفتن . آشوفته ( cowfte ) ص . پ . آشفته . آشى ( c ) ا خ . پ . نام پدر داود پيغمبر . آشى ( ci ) ا . پ . مر . آشيب . آشيا ( ci ) ا . پ . آشيان . آشيا ( ci ) ص . پ . آشا و مانند . آشيان ( ci n ) ا . پ . لانهء مرغان . و بام و سقف خانه . و مأوا و مقر . و در اين معنى حاصل تركيب آن با كلمهاى كه در ما قبلش واقع مىشود حكم صفت پيدا مىكند مانند خلد آشيان يعنى كسى كه مأوا و مقر او در بهشت باشد . و سعادت آشيان از القاب دربار عثمانى است . و آشيان بستن و آشيان ساختن و آشيان كردن و آشيان گرفتن و آشيان نهادن ف ل . : لانه گذاشتن . آشيانه ( ci ne ) ا . پ . مر . آشيان . و آشيانه كردن ف ل . : لانه كردن مرغ . آشيب ( cib ) ا . پ . ترس و خوف و هراس . و اندوه و رنج . و تشويش و پريشانى و آشفتگى . آشيج ( ceyj ) ص . نقيض و مخالف و ضد . آشيگاه ( cig h ) ا . پ . جاى لازم و مبال و فزناك . آشين ( cin ) ا . پ . طباخ . و نانوا . آشينه ( cine ) ا . پ . تخم مرغ و آسينه . آشيهه ( cihe ) ا . پ . صدا و شيهه و صهيل . آصار ( s r ) ع . ج . اصر . آصاص ( s s ) ع . ج . اصّ و اصّ . و اصّ . آصال ( s l ) ع . ج اصيل . آصدة ( sedat ) ا . ع . نوعى از ماهى . آصرة ( serat ) ا . ع . قرابت زهدان . و قرابت و احسان . ج : اواصر . و رسن كوتاه كه بدان دامن خيمه را بميخ ببندند . ج : اصار . آصف ( sef ) ا خ . ع . وزير حضرت سليمان . و آصف بن برخيا : از علماى بنى اسرائيل . آصف جاه ( sef - j h ) ص . پ .